@ the TiP oF My PeN - mY FiNGeR

อิสระแห่งความคิด

กลับมาบ้าน...
นั่งพูดคุยกับแม่และทบทวนดูหลายสิ่งหลายอย่าง
มีบางเรื่องราวในวันวานที่ผันผ่านมาแล้ว แต่กลับมีใครบางคนขุดคุ้ยมาทำให้ไม่สบายใจเมื่อไม่นานมานี้
ทำให้รู้สึกกระทบกระเทือนใจอยู่ช่วงนึง แต่เราก็ตั้งตัวตั้งใจใหม่ มองว่ามันผ่านมาแล้วจะเดินต่อไปโดยไม่สนใจอีก

แต่วันนี้....แม่ก็หยิบยกมันมาพูด มาเตือน ให้ระมัดระวังเวลาจะทำอะไร
เพื่อที่ใครบางคน(หรือหลายคน)จะได้ไม่มองเราแง่ลบ หรือเอาเราไปนินทาได้
ทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นแบบนั้น หรือไม่ได้มีเจตนาทำแบบที่เค้าเข้าใจเลย
คุยแล้วก็พาให้ใจเศร้าไปนิด...
แต่ก็คิดว่าได้คำตอบได้ความเข้าใจแล้ว (อีกครั้ง)

วันนี้เลยคิดจะปรับจิตปรับใจด้วยการวางแผนชีวิตข้างหน้าให้มันมีความสุขขึ้นอีกสักหน่อย
แค่เพื่อปรับเปลี่ยนหัวใจให้สามารถทำโน่นนี่ได้เป็นปกติและมีเป้าหมายเล็กๆที่จะไปถึง

--> มื้อเย็นจะกินแต่นมกับผลไม้ (เพื่อสุขภาพที่ดี)
--> สอบเสร็จจะไปว่ายน้ำอาทิตย์ละ 2-3 ครั้ง (เพื่อหุ่นที่เพรียว)
--> กินอาหาร + ขนมนมเนยวันละไม่เกิน 60 บาท (ปกติไม่ค่อยกินตอนเช้าอยู่แล้ว)
--> ทำบันทึกรายรับรายจ่าย (ได้ข่าวว่าพยายามทำมาหลายรอบแล้ว)
--> ใช้อินเตอร์เน็ตให้น้อยลง
--> วางแผนไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยตัวเองแบบจำกัดงบที่สุด แต่ถ้าอดไปในที่สุดก็ไม่เป็นไร (ตอนแรกอยากไปแบบจะต้องไปให้ได้)
--> เข้านอนไม่เกินเที่ยงคืน ตื่น 6:00-6:30 น. วันธรรมดา เสาร์-อาทิตย์ตื่น 8:00-9:00 น.

ภาพฝัน...
สลายหายไปกับอากาศ
เลือนหายไปต่อหน้าต่อตา...

ฉันไม่รู้ไม่เข้าใจ
เพราะอะไร...
ฉันถึงไม่อาจทำมันเป็นจริงได้

...หรือเรี่ยวแรงของฉัน...ไม่มากพอ
หรือลำพังความตั้งใจอันแรงกล้าที่จะสานฝันให้เป็นจริงนั้นปราศจากความหมายใดๆ
หรือว่าฉันนั้น...ไม่มีสิทธิ์แม้จะคิดฝัน

ทั้งที่เคยมีใครบางคนบอกฉันว่า...
ถ้าฝันอยากมีอยากเป็นอยากทำอะไร...
ก็ให้พยายามไปให้ถึงฝันนั้น
หรือเพียงแค่ 'ทำ' ให้มันเป็นจริง...

ทั้งที่ฉันเคยเชื่อในความพยายามของตัวเอง






แต่วันนี้...
ฉันคิดว่าในเรื่องบางเรื่อง
ความฝันก็เป็นได้เพียงความฝันตลอดไป

วันนี้กับบางเรื่องราว
ฉันเริ่มมองไม่เห็นหนทาง...
และ...ฉันก็ถอดใจในที่สุด

ฉันเพียงต้องการบอกกับตัวเอง...
ว่าฉันควรจะ ปล่อยวางซะบ้าง...

บางครั้งฉันก็เป็นคนง่ายๆ ใครคิดอะไรตัดสินใจอะไรก็ว่าไปตามนั้น
ไม่คัดค้านอะไร

แต่บางที...
ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยยืดหยุ่นสักเท่าไร
เวลามีคนมาตำหนิอะไรบางอย่างเล็กๆน้อยๆโดยไม่จริงจังเกินไป
ฉันก็จะคิด...กังวล sensitive กับคำพูดนั้นขึ้นมาในทันที
และทำอะไรไม่ถูก

และฉันก็ขี้น้อยใจ...

น่าจะเลิกได้สักทีนิสัยแบบนี้
อยากจะปล่อยอยากจะวาง
อยากจะให้หัวใจได้พักบ้าง
...

ฉันจะทำให้ได้
ต้องทำให้ได้

เป็นอีกวันที่คิดฟุ้งซ่านถึงเรื่องราวมากมายจากผู้คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ใจของเราอ่อนไหวเกินไป

ทำไมต้องคิด ทำไมต้องแคร์กับเรื่องราวต่างๆนัก
ฉันก็ไม่รู้ไม่เข้าใจตัวเองเท่าที่ควร
การที่เราแคร์ผู้อื่นเป็นสิ่งที่ดี
แต่บางครั้ง...เราคิดในรายละเอียดมากเกินไป
ทั้งที่หลายครั้งที่คิดเอามาเป็นประเด็น มันไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเลยกับใจของอีกคน ใจของเค้านิ่งพร้อมเดินไปข้างหน้า ขณะที่ใจของเราไม่หยุดเคลื่อนไหวและย่ำอยู่กับที่...

แต่ก็มีอีกหลายครั้งนะที่ความ sensitive มันทำให้ sense ได้ว่า..มีอะไรบางอย่างในใจอีกคนที่ไม่ปกติ แล้วมันก็เป็นความจริง...อย่างที่เราไหวหวั่นไปก่อน ต้องมีอะไรสักอย่าง...
แต่เราไม่อาจเข้าใจใจของใครต่อใครได้หมด
เพราะคิดไปเท่าไร ส่วนมากก็จะได้แต่มุมมองตัวเอง ความกลัวเก่าๆเดิมๆ...จากประสบการณ์ตัวเอง

บางทีเราก็กลัวในความสัมพันธ์...
กลัวการจากไปของใครต่อใครที่เราให้ความสำคัญด้วย
กลัวการเปลี่ยนแปลงอย่างไร้เหตุผล
ต่อให้เราทำดีที่สุดแล้ว...

จากที่ไม่คิดว่าจะแคร์มิตรภาพบางมิตรภาพจนเกินไป
ก็กลับแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่มาจากไหนไม่รู้
ผ่านวันเวลาที่ร่วมทุกข์ร่วมสุข
รู้สึกแคร์มากมาย
แต่ก็รู้สึกในหลายๆครั้งว่า...เราเองที่ให้ความสำคัญไปคนเดียว

รู้ว่าไม่ดีแต่ก็ยังพลั้งเผลอที่จะทำ...ที่จะคิด

ทั้งหลายครั้งถ้าทำลืมไปซะบ้าง
แค่พรุ่งนี้ตื่นมา...อะไรก็กลับเป็นแบบเก่า
รอยยิ้มต่างๆยังอยู่เหมือนเดิม
เหมือนไม่มีอะไรแปลกๆเกิดขึ้น
แค่หลับตานอนแล้วตื่นขึ้นมา...
อะไรๆก็เคลียร์และปลอดโปร่งขึ้นเยอะ
แล้วจะคิดให้มากเรื่องไปทำไมกันนะ...
ห้ามใจเนี่ย...ลำบากเหลือเกิน

About this blog

บทความเรื่อยเปื่อยบ้าง
มีสาระบ้าง
ส่วนตัวเกินไปบ้าง
เป็นไปตามอารมณ์เพ้อๆ
เตามอารมณ์ที่อดจะระบายออกมาไม่ได้
แทบทุกตัวอักษร ใช้ความรู้สึกและอารมณ์อ่อนไหวนำทาง

~My PrOFiLe*~

My photo
Kanchanaburi, Thailand
ผู้หญิงคนหนึ่งที่รักการเขียน แต่เรียนหมอ(เพราะรักที่จะเป็นหมอมากกว่าไงคะ) ริจะใช้คำสละสลวยแต่ไม่เก่งภาษาไทย เป็นผู้หญิงที่ไม่มีอะไรโดดเด่นมากมาย คุยได้แต่ไม่เก่ง ไม่ค่อยเป็นหัวหน้าใคร ที่พอจะดีบ้างก็คือ เป็นคนใจดีและอบอุ่น (มีคนชอบบอก) พิมพ์เร็ว ทักษะภาษาอังกฤษขั้น advanced นอกนั้นก็...เป็นคนเพ้อฝัน อ่อนไหว (และแอบอ่อนหวาน) คิดมากบ้างอะไรบ้าง อยากทำอาหารเก่งกว่านี้