เวลาผ่านไปเร็วจัง
เทอมหนึ่งที่ผ่านมา มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
ได้พบเพื่อนที่ดีๆ คอยห่วงใยคอยดูแลกันเสมอ
ความรู้สึกดีๆ ที่เกิดขึ้น สั่งสมมากขึ้นทุกวันจนกลายเป็นความผูกพัน...
เป็นความผูกพันใช่มั้ย?
เราผูกพันกันมากแค่ไหน......ไม่รู้...
ถ้าวันหนึ่งเวลาผ่านพ้นไป จะเปลี่ยนแปลงไปแค่ไหน
ถ้าเราต่างเจอใครคนอื่นที่สำคัญ เราจะยังสำคัญต่อกันแบบนี้มั้ย? ...ไม่รู้...
แต่ว่าที่เป็นอยู่ ที่รู้สึกอยู่ก็คือ...
ไม่เคยเชื่อว่าจะได้รับสิ่งดีๆมากขนาดนี้
และก็ไม่อยากให้มันหายไป
บางครั้งอาจน้อยใจ อาจแอบคิดมากไปบ้าง
และอาจคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยว่าอะไรจะเปลี่ยนไปมั้ย...
บางครั้งก้อาจทำให้ต้องยุ่งยาก ต้องคอยลำบากเล็กๆน้อยๆ
หรืออาจคิดไปเองว่าทำให้ลำบาก ทำให้ต้องวุ่นวาย
ทั้งๆที่มันไม่มีอะไร
แต่เราก็เพื่อนกัน ช่วยเหลือกัน เป็นหน้าที่ของเพื่อนที่ดี
และ...จากทุกสิ่งทุกอย่าง...
วันนี้ก็รู้สึกอบอุ่นในใจ ในมิตรภาพที่มี...ที่สุด
กับบางเรื่องราว...
ฉันคงต้องทบทวนใจตัวเองดูใหม่
ฉันคงต้องพยายามหาทาง...ทำให้ทุกสิ่งมันลงตัวที่สุด
ฉันคงต้องยอมรับบางอย่างที่ฝืนใจตัวเองไปสักนิด
แค่นิดเดียวเอง...ใช่มั้ย...
ไม่เป็นไรหรอกเนอะ
0 comments:
Post a Comment