@ the TiP oF My PeN - mY FiNGeR

อิสระแห่งความคิด

ถ้าจะให้ลองรักใครสักคน...ก็คงลำบาก
ถ้าจะให้มอบหัวใจให้ใครก็คงยาก
ถ้าไม่รักไปเอง เผลอใจไปเอง ก็คงต้องขอเวลาและการกระทำพิสูจน์หัวใจใครอีกคน...

ก็วันนี้...หัวใจฉีดวัคซีนและมีเกราะหุ้มเพิ่มอีกชั้นหนึ่ง
ไม่มีวันเทใจให้ใครทั้งใจได้อีก
นอกจากจะใช้เวลาและความอดทนของใครอีกคนฝ่าด่านหัวใจดวงนี้

สำหรับเรา...ความรักไม่ใช่เรื่องตลกหรือเกม ที่จะเอามาเล่นกับหัวใจของใครบางคน
(โดยเฉพาะของผู้หญิง) ในเมื่อยังไม่พร้อม ยังไม่ได้รักทั้งใจ ก็อย่าเพิ่งใจร้อนเร่งรัดให้เค้ารักตอบ
อย่าพยายามทำให้เค้ารักหมดใจ

เพราะการจีบบางครั้งมันเป็นแค่เกม ที่จริงๆแล้วไม่สนุกเท่าไร...
ดูใจตัวเองก่อนว่ารักเค้าพอรึเปล่า มั่นคงพอมั้ย...ก่อนจะทำอะไร...จะดีกว่า

ช่วงเกือบ 1 เดือนที่ผ่านมาสถานะของใครบางคนในหัวใจของเราได้เปลี่ยนแปลงไป
จากที่นั่งอยู่กลางใจก็ออกมาอยู่ริมหัวใจพอ เป็นแค่คนให้ห่วงใย แคร์ และ คิดถึงแบบหลวมๆ พอดีๆ
ไม่รู้เหมือนกันว่าสถานะของเราสำหรับเค้าจะเปลี่ยนไปแค่ไหน กลายเป็นเพื่อนแบบไหน...
เรามั่นใจมากขึ้นกับความสัมพันธ์ ไม่กลัวว่า...จะถูกลืม
ลึกๆอาจจะกลัวอยู่บ้างว่าถ้าวันใดบางคนที่เรารุสึกผูกพันหายไปนานๆ ไม่โทรมา จะเหมือนขาดอะไรไป...
แต่...ถ้ามันจะเป็นแบบนั้น ก็คงทำอะไรไม่ได้
และให้มันเป็นไปแบบนั้นเพราะเราต่างมีหนทางของตัวเอง
และที่สำคัญ...ไม่ว่าวันไหนๆ เราก็ได้เป็นคนที่อยู่ในความทรงจำของกันและกัน

0 comments:

Post a Comment

About this blog

บทความเรื่อยเปื่อยบ้าง
มีสาระบ้าง
ส่วนตัวเกินไปบ้าง
เป็นไปตามอารมณ์เพ้อๆ
เตามอารมณ์ที่อดจะระบายออกมาไม่ได้
แทบทุกตัวอักษร ใช้ความรู้สึกและอารมณ์อ่อนไหวนำทาง

~My PrOFiLe*~

My photo
Kanchanaburi, Thailand
ผู้หญิงคนหนึ่งที่รักการเขียน แต่เรียนหมอ(เพราะรักที่จะเป็นหมอมากกว่าไงคะ) ริจะใช้คำสละสลวยแต่ไม่เก่งภาษาไทย เป็นผู้หญิงที่ไม่มีอะไรโดดเด่นมากมาย คุยได้แต่ไม่เก่ง ไม่ค่อยเป็นหัวหน้าใคร ที่พอจะดีบ้างก็คือ เป็นคนใจดีและอบอุ่น (มีคนชอบบอก) พิมพ์เร็ว ทักษะภาษาอังกฤษขั้น advanced นอกนั้นก็...เป็นคนเพ้อฝัน อ่อนไหว (และแอบอ่อนหวาน) คิดมากบ้างอะไรบ้าง อยากทำอาหารเก่งกว่านี้